همـــــــگی

سخنان حاجی محمد محقق، کاندیدای ریاست جمهوری

افغانستان در جلسهء بحث آزاد ملی در کابل

1383

  (برگرفته از سایت آژانس اطلاعاتی  باختر)

جناب محقق

  بسم الله الرحمن الرحيم

  البته من از وضعيت ديالوكي   كه در مجلس است بسيار خوش  هستم، اگرچه منجر به  يك  فيصله طبعاً  بر فيصله  هم نيست. مهم اينست  كه حرفها  بيرون داده شود تا جامعه ما اين را بشنوند و اين در  ذهنيت   افكار  عامه تاثير  خود راميگذارد . بحث سر وحدت ملي است. فكر  ميكنم كه امروز اين بحث  بخود اختصاص   داد و ايجاب هم  ميكند كه اختصاص بدهد. براي اينكه وحدت ملي اساس زندگي مردم افغانستان است و وحدت ملي اگر نباشد  در حقيقت ما اين كشور را نداريم و ماباز هم  به يك جا هاي  خرابي ميرسيم.  فلهذا من  معتقد هستم بشكل عام  حالا  جزئیاتش که ما پيشتر ازمولفه های وحدت ملي  گپ  زديم،   بشكل  عام وحدت ملي ارتباط  تنگا تنگ دارد به دو تا  پديده ديگر، كه آن پديده عبارت است از مشاركت ملي و عدالت ملي است وبه عبارت ديگر   بگويم، مشاركت ملي و عدالت ملي  علت است و وحدت ملي معلول، كه  اگر آن دو تانباشد  طبعاً  كه وحدت ملي پديد نميايد. مشاركت اينست كه  همهء اقشاري كه در اين افغانستان زندگي  ميكند احساس كنند  كه من در سرنوشت خود شريك هستم. از طريق  انتخابات و  رفتن به صندوقهاي  راي يك راه هست حضور متناسب در ساختار   دولت راه ديگر است و مشاركت در عرصه هاي اقتصادي،  توازن انكشاف  اقتصادي در افغانستان، پرداختن  به احتياجات  تمام مناطق  و اقشار افغانستان،  مشاركت وعدالت ملي، و اگر ما  از عدالت ملي گپ ميزنيم و از مشاركت هم ً این یک نقیصی هم دارد.  اين مشكل است يا محال است كه ما از عدالت گپ بزنيم و از مشاركت گپ بزنيم  ولي پديدهء مقابلش را در ذهن  نياوريم. پديدهء مقابل  عدالت  ظلم است ، پديده مقابل مشاركت انحصاراست.  تامادامي كه ما انحصار را و ظلم را از افغانستان و تبعیض  را از  افغانستان  بر نداريم وحدت ملي هميشه خدشه دار خواهد بود. مثال ميزنم در امريكا چهل و پنجاه سال پيش ٬ تبعيض دربین سیاه پوستها  عليه سياه پوستان اعمال ميشد. مبارزهء دوامدار سياه پوستان امريكا برای رفع تبعيض  نتيجه داد. البته لوتركينگ  رهبر شان كشته شد. امروز براي او بناي ياد بود گذاشتند، نه تنها از ظلم امريكا گپ ميزنند در امريكا بلكه عملاً نشان ميدهند كه يك ظلمي  بود و رفع شد و  بايد ادامه اش هم رفع شود. تمام شعار  هايي كه در زمان تبعيض  سياه پوستان ميدادند نوشته است آنجا  موزيم ساخته اند، آنجا همه شعار هايي  نوشته اند كه اين شعار ها مطرح بود  وبه پيروزي رسيد.  حتي  سياه پوستانی  را كه در موتر سفيد پوستان نميگذاشتند سوار شود همان بس را بردند در آنجا  درهمان موزيم نگاه كردند، در همان بسي كه يك زن  سياه پوست درآنجا لت خورد بود كه  تو چرادر بس  ميبرايي.  اين را عملاً  به مردم نشان ميدهند كه يك  وقتي تبعيض   بود حالا نيست. ما اگر از گذشته ها چشم پوشي كنيم و هميشه به طور عام بگوئيم كه خوب بوده، خوب بوده و حدت داشتيم  خراب  شد، من فكر نميكنم دردي را دوام بكند. ما سر تمام نقطه  هاي ضعف  خود انگشت بگذاريم برادر  وار،  بدون اينكه به كسي به گروهي  به قشري  ما  صدمه يي زده باشيم. ما ظلم را از هركسي كه باشد بايد مورد  هجوم  قرار بدهيم.  تبعيض  را مورد هجوم   قرار بدهيم،  انحصار را مورد  هجوم قرار بدهيم و مشاركت همه افغانها را و  عدالت را برای همه افغانها تامين بكنيم تا وحدت ملي به ميان بيايد و ما اگر از  گذشته   گپ ميزنيم كه فلان ظلم  شده يا فلان تبعيض  شده يا مشاركت نبوده يا حالا نيست به معني  خصومت با كسي نيست، به معني گفتن  واقعيتي است  كه بايد آن واقعیت تلخ  را از بين ببريم و يك وضعيت  بهتری را بوجود بياوريم تشكر  ..